Dlaczego stężenie bilirubiny we krwi jest podwyższone i co to oznacza?

  • Zapobieganie

Bilirubina jest żółto-zielonym pigmentem, który powstaje podczas rozpadu hemoglobiny. U ludzi występuje we krwi i w żółci. W przypadku wymiany i nadmiaru bilirubiny wątroba jest bezpośrednio odpowiedzialna.

Z reguły wysoka bilirubina objawia się w postaci chorób, takich jak żółtaczka, zapalenie wątroby lub niedokrwistość krwi.

Na tej podstawie można powiedzieć, że istnieje wiele powodów do wzrostu stężenia bilirubiny we krwi osób dorosłych, dlatego należy najpierw zdecydować, dlaczego tak się stało i co spowodowało wzrost stężenia bilirubiny.

Czym jest bilirubina i skąd ona pochodzi?

Dlaczego dorosły ma zdiagnozowaną podwyższoną bilirubinę i co to oznacza? Hemoglobina znajduje się w czerwonych ciałkach krwi - ludzkich czerwonych ciałkach krwi, przenosi tlen do tkanek organizmu z płuc. Uszkodzone i stare czerwone krwinki są niszczone w śledzionie, wątrobie i szpiku kostnym. W tym samym czasie hemoglobina jest uwalniana i przekształcana w bilirubinę.

Nowo utworzona bilirubina jest pośrednia, trująca dla organizmu człowieka, szczególnie dla centralnego układu nerwowego. Dlatego w wątrobie zachodzi neutralizacja innymi substancjami. Związane - bezpośrednia bilirubina jest wydzielana wraz z żółcią przez wątrobę i opuszcza ciało w sposób naturalny. Ciemny kolor kału często wskazuje na zmiany poziomu bilirubiny.

Klasyfikacja

Metabolizm bilirubiny jest złożonym procesem chemicznym, który stale pojawia się w naszym ciele, gdy jest on rozbijany na dowolnym etapie i następuje zmiana w poziomie tej substancji w surowicy krwi. Dlatego bilirubina jest ważnym wskaźnikiem pracy kilku systemów ciała na raz.

W zależności od typu izolowana jest bilirubina bezpośrednia i pośrednia.

  • Pośredni - ten, który powstaje w wyniku rozkładu hemoglobiny. Rozpuszczalne tylko w tłuszczach jest zatem uważane za bardzo toksyczne. Jest w stanie łatwo przeniknąć do komórek, naruszając w ten sposób ich funkcje.
  • Direct - ten, który powstaje w wątrobie. Jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego jest uważany za mniej toksyczny. Bilirubina bezpośrednia jest eliminowana z organizmu wraz z żółcią.

Bilirubina bezpośrednia jest bezpieczna dla organizmu, ponieważ została uprzednio zneutralizowana przez enzymy wątrobowe. Taka substancja cicho opuszcza ciało i nie powoduje żadnych szkód. Bilirubina pośredniego gatunku jest bardzo toksyczna, powstała niedawno z hemoglobiny i nie jest związana enzymami wątrobowymi.

Norma bilirubiny we krwi

Dla osoby dorosłej w wieku do 60 lat normalnym wynikiem testu bilirubiny będzie:

  • 5,1-17 mmol / l - bilirubina całkowita;
  • 3,4-12 mmol / l - pośrednie;
  • 1,7-5,1 mmol / l - prosty.

Tabele prawidłowych poziomów bilirubiny we krwi dla obu płci są prawie takie same. Jednak naukowcy udowodnili, że mężczyźni mają zespół Gilberta 10 razy częściej niż kobiety.

Podwyższona bilirubina u noworodka

Całkowita bilirubina wzrosła - co to oznacza u dorosłych?

Jakie są powody, dla których u dorosłych zwiększa się całkowita zawartość bilirubiny we krwi i co to oznacza? Jakie czynniki w tym przyczyniają się?

U dorosłych istnieje kilka głównych powodów:

  • przyspieszony rozkład czerwonych krwinek;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • kamica żółciowa;
  • inne warunki powodujące naruszenie odpływu żółci;
  • infekcje pasożytnicze i pasożyty w ciele;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa;
  • żółtaczka w ciąży;
  • guzy wątroby;
  • naruszenia produkcji enzymów odpowiedzialnych za tworzenie bilirubiny bezpośredniej;
  • wirusowe, bakteryjne, toksyczne, lecznicze, autoimmunologiczne i przewlekłe zapalenie wątroby - z wątrobą, która nie jest w stanie usunąć bilirubiny.

W zależności od rodzaju naruszonego procesu można zaobserwować wzrost jednej z frakcji bilirubiny we krwi. Jeśli wzrost bilirubiny całkowitej zostanie wykryty przy równomiernym rozkładzie frakcji, jest to najbardziej charakterystyczne dla chorób wątroby.

Przyczyny podwyższonej bilirubiny bezpośredniej

Poziom bilirubiny bezpośredniej we krwi wzrasta z powodu naruszenia odpływu żółci. W rezultacie żółć jest wysyłana do krwi, a nie do żołądka. Przyczyny tego są najczęściej następujące patologie:

  • Wirusowa etiologia zapalenia wątroby w ostrej postaci (zapalenie wątroby typu A, B, z mononukleozą zakaźną);
  • etiologia bakteryjnego zapalenia wątroby (leptospiroza, bruceloza);
  • przewlekłe zapalenie wątroby;
  • autoimmunologiczne zapalenie wątroby;
  • Wirusowe zapalenie wątroby (w wyniku terapii lekami hormonalnymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, lekami przeciwnowotworowymi i przeciw gruźlicy);
  • toksyczne zapalenie wątroby (zatrucie przez trucizny grzybowe, przemysłowe substancje toksyczne);
  • rak pęcherzyka żółciowego, wątroby lub trzustki;
  • kamica żółciowa;
  • żółciowa marskość wątroby;
  • Zespół rotora, Dabin-Johnson.

Prewencyjne zwiększenie stężenia bilirubiny bezpośredniej. Podstawą jest naruszenie odpływu żółci.

Przyczyny zwiększenia bilirubiny pośredniej

Choroby, w których rośnie bilirubina pośrednia:

  1. Syndromy Gilberta, Crigler-Nayar, Lucy-Driscol.
  2. Choroby zakaźne - dur brzuszny, posocznica, malaria.
  3. Wrodzone anemie hemolityczne - sferocytowe, niesferocytowe, sierpowokomórkowe, tromienie, choroba Markyavai-Michele.
  4. Toksyczna niedokrwistość hemolityczna - zatrucie przez truciznę, ukąszenia owadów, węże, zatrucie grzybami, ołów, arsen, sole miedzi (siarczan miedzi). Niedokrwistość hemolityczna leku - wywołana przez przyjmowanie cefalosporyn, insuliny, aspiryny, NLPZ, chloramfenikolu, penicyliny, lewofloksacyny itp.
  5. Nabyta niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna - rozwija się na tle układowego tocznia rumieniowatego (objawy, leczenie), reumatoidalnego zapalenia stawów, białaczki limfatycznej, ziarniniakowatości limfatycznej (objawy, leczenie), itp.

Dominujący wzrost bilirubiny pośredniej. Opiera się na nadmiernym zniszczeniu czerwonych krwinek.

Problemy z wątrobą

Wątroba jest najważniejsza w produkcji bilirubiny. W przypadku patologii tego narządu normalny proces neutralizacji wolnej bilirubiny i jej przejście do stanu bezpośredniego staje się niemożliwy. Wśród chorób wątroby, w których zaburzony jest metabolizm biliruryny, występuje marskość, zapalenie wątroby typu A, B, C, B i E, zapalenie wątroby wywołane alkoholem i lekami, rak wątroby.

Obniża się poziom obu typów bilirubiny, co objawia się następującymi objawami:

  • dyskomfort i ociężałość po prawej stronie z powodu powiększonej wątroby;
  • wyblakłe zabarwienie kału i ciemne - mocz;
  • nudności, odbijanie się po jedzeniu, szczególnie silny dyskomfort związany z tłustym i ciężkim jedzeniem;
  • zmęczenie, zawroty głowy, apatia;
  • wzrost temperatury ciała (z wirusowym zapaleniem wątroby typu).

Mogą ujawniać inne przyczyny zwiększonego poziomu bilirubiny. Należą do nich dziedziczny brak enzymów wątrobowych, ta patologia nazywa się zespołem Gilberta. U pacjentów poziom bilirubiny we krwi jest znacznie zwiększony, dlatego twardówka skóry i oczu często ma żółte zabarwienie.

Zakłócenie odpływu żółci

W chorobach układu żółciowego, na przykład w kamicy żółciowej, pacjent zwykle wykazuje następujące objawy:

  • zażółcenie skóry i twardówki;
  • ból w prawym podżebrzu (bardzo intensywny kolka wątrobowa);
  • wzdęcia brzucha, upośledzenie stolca (biegunka lub zaparcie);
  • przebarwienie stolca i ciemny mocz;
  • świąd

W przeciwieństwie do chorób krwi i wątroby, w tej sytuacji zwiększa się ilość bezpośredniej (związanej) bilirubiny, która jest już zneutralizowana przez wątrobę.

Przyczyny nadwagą

Rozwój żółtaczki nadjądrowej jest spowodowany zwiększonym zniszczeniem czerwonych krwinek. Zwiększa to głównie wolną frakcję. Wśród chorób emitują:

  • niedokrwistość hemolityczna i niedobór witaminy B12;
  • rozległe krwiaki;
  • działanie toksycznych substancji na komórki krwi;
  • reakcja na transfuzję krwi obcej lub przeszczepianie narządów;
  • talasemia.

Objawy

W przypadku naruszenia metabolizmu bilirubiny, jego ilościowe wskaźniki we krwi mogą stać się duże. Wyrażana jest przez żółtaczkę lub przez zabarwienie błony śluzowej i skóry w kolorze żółtym.

  1. Jeśli stężenie pigmentu żółciowego w surowicy osiągnie 85 μmol / l, to mówi się o łagodnej postaci wzrostu.
  2. Żółtaczka jest uważana za umiarkowaną ze wskaźnikami 86-169 μmol / l, ciężką - o wartości powyżej 170 μmol / l.

W zależności od rodzaju żółtaczki jej objawy są różne. Skóra może mieć jasno żółty, zielony lub szafranowy odcień żółty. Ponadto ze zwiększoną bilirubiną dochodzi do ciemnienia moczu (staje się to kolorem ciemnego piwa), silnego świądu skóry.

Inne znaki mogą obejmować:

  • gorycz w ustach;
  • ciemny mocz;
  • biały kolor kału;
  • ogólne osłabienie;
  • zaburzona pamięć i zdolności intelektualne;
  • powiększona wątroba pod względem wielkości i ciężkości w prawym podżebrzu.
Zespół Gilberta

Jak leczyć podwyższoną bilirubinę we krwi

Zmniejszenie bilirubiny jest możliwe dopiero po ustaleniu przyczyny jej wzrostu. Oznacza to, że będziesz musiał zdać testy na wirusowe zapalenie wątroby, testy czynności wątroby (oznaczanie aktywności astmy, fosfatazy alkalicznej itp.), Ultrasonografię wątroby i bardziej szczegółowe badania.

W tym przypadku leczenie u dorosłych jest głównie etiotropowe, to jest wpływa na wiodącą chorobę. Na przykład w przypadku naruszenia drożności dróg żółciowych konieczne jest usunięcie kamieni lub guzów, w niektórych przypadkach skuteczne jest stentowanie przewodów.

W przypadku silnie podwyższonej bilirubiny, ze względu na wyraźną hemolizę erytrocytów, wskazana jest terapia infuzyjna z podawaniem glukozy, albuminy, a także plazmaferezy. W żółtaczce noworodków fototerapia jest bardzo skuteczna, w której promieniowanie ultrafioletowe skóry przyczynia się do przekształcenia wolnej toksycznej bilirubiny w wiązaną, łatwo usuwaną z organizmu.

Jakie jest niebezpieczeństwo pośredniej bilirubiny we krwi?

Bilirubina jest pigmentem powstałym w wyniku niszczenia czerwonych krwinek. Zdrowe czerwone ciała mają żywotność około 110 dni, a następnie są przekształcane w produkty rozpadu. Zasadniczo, ten proces wpływa na śledzionę, wątrobę i szpik kostny. Dlatego, przy ich niestabilnej pracy, może wystąpić zmiana w ilości pigmentu.

Pośrednia bilirubina we krwi wyróżnia się toksycznością, a jeśli proces przekształcania jej w linię prostą zostaje zakłócony, organizm zaczyna zatruwać produkty rozkładu substancji.

Najczęstszą przyczyną tej choroby jest choroba wątroby, dlatego głównym leczeniem jest normalizacja funkcjonalności organizmu, a także utrzymanie innych struktur ciała, takich jak pęcherzyk żółciowy, trzustka i inne.

Bilirubin Przegląd

Jest produkowany w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym, jest częścią żółci. Jeśli te procesy zostaną zakłócone, kolor kału i moczu może ulec zmianie. Podczas badania zwykle identyfikuje się trzy formy bilirubiny:

  • Pośredni, przejawiający się w postaci wolnej, niezwiązany z kwasem glukuronowym i nierozpuszczalny w wodzie. Ta substancja jest dość toksyczna. Przy długiej akumulacji w komórkach mózgowych dochodzi do znaczących naruszeń.
  • Bezpośredni. Pojawia się, gdy następuje proces wiązania bilirubiny pośredniej z kwasem glukuronowym, za który odpowiedzialna jest przede wszystkim wątroba. Zjawisko to nazywa się koniugacją. Część bezpośredniej bilirubiny powraca do krwioobiegu, a poprzez nią trafia do nerek, rozpoczyna się tutaj proces filtracji i wydalania z moczem. Pozostała ilość jest wysyłana do żółci i wydalana z kałem.
  • Ogólnie rzecz biorąc. Wyraża się ją w sumie wskaźników pigmentu bezpośredniego i pośredniego.

Rozszyfrowanie badania krwi pomaga dowiedzieć się o obecności patologii, gdy wskaźnik jest wyższy lub niższy niż wartości optymalne.

Norma

Bilirubina będzie zupełnie inna u dziecka iu osoby dorosłej. Ale u kobiet i mężczyzn są takie same. U dzieci wytwarza się znacznie więcej tego pigmentu niż u dorosłych.

W celu ustalenia poziomu pośredniej bilirubiny uzyskuje się prosty wzór. Oblicza się ją jako różnicę między wskaźnikiem ogólnym a pigmentem bezpośrednim.

Jeśli pacjent jest zdrowy, wartości bilirubiny mieszczą się w następujących zakresach:

Norma u dzieci w momencie urodzenia może osiągnąć 150 μmol / l. Nieco później rośnie do 15,3 μmol / l.

Przyczyny zmiany indeksu

Przyczyny wysokich wartości często leżą w niestabilnej pracy narządów wewnętrznych.

Wszystkie prowokujące czynniki są podzielone na kategorie:

  • Układ krążenia W przypadku niedokrwistości lub niedokrwistości w organizmie obserwuje się znaczny spadek stężenia hemoglobiny, a organizm, który zapełnia niedobór substancji, rozpoczyna gwałtowny rozkład czerwonych krwinek. W tym procesie białko hemu ulega aktywnemu uwalnianiu, które następnie przekształca się w nierozpuszczalny pigment. W tym samym czasie narządy wydalnicze działają stabilnie, ale szybkość oderwanej bilirubiny jest znacznie przekroczona. Nie jest w stanie opuścić ciała w wyznaczonym czasie, co pociąga za sobą patologiczne zmiany.
  • Pęcherz żółciowy i jego kanały. W przypadku dyskinezy, zapalenia pęcherzyka żółciowego, nowotworów narządu, prowadzi to do naruszenia odpływu i stagnacji żółci, co prowadzi do zwiększenia tempa.
  • Wątroba Gilbert, Lucy-Driscoll, zespół Criglera-Nayara, rak lub marskość, patologie wrodzone i genetyczne prowadzą do niestabilnej pracy głównego narządu, gdzie pośrednia bilirubina jest przetwarzana w linii prostej. Proces się zatrzymuje, a ilość nie wydalanego pigmentu aktywnie wzrasta, a toksyny zaczynają aktywnie tworzyć.

Ponadto czynnikiem wywołującym rozwój patologii może być długotrwały antybiotyk, alkohol w wysokich dawkach lub zbyt często, guz trzustki, niedobór witaminy B12 i infekcja robakami.

U noworodków sytuacja jest nieco inna: jeśli narządy dziecka nie są jeszcze w stanie poradzić sobie z tą ilością pigmentu, ta ostatnia powoduje żółtaczkę fizjologiczną. Może trwać samodzielnie w ciągu 7-14 dni, leczenie jest przepisywane tylko wtedy, gdy stawka jest znacznie zwiększona.

Manifestacje choroby

Objawy mogą się różnić w zależności od stopnia patologii, przyczyn wzrostu wskaźnika, ilości pigmentu.

  • Z anemią i niedokrwistością zaczyna się osłabienie, zmęczenie, bladość skóry, wzrost śledziony i zawroty głowy z migreną.
  • W chorobach wątroby zmienia się kolor moczu, dyskomfort obserwuje się w okolicy podgorączkowej po prawej stronie, kolka wątrobowa, gorzki smak w jamie ustnej, a brak apetytu może przeszkadzać.
  • Z problemem z woreczkiem żółciowym i jego drogami, osoba czuje się nadęty, zmniejszony apetyt, wzdęcia, awersja do jedzenia, nudności.

Ponadto żółtą skórę obserwuje się u wszystkich pacjentów ze zwiększoną bilirubiną. Nudności, wymioty, gorączka, zdenerwowany stolec mogą stanowić problem.

Diagnostyka

Żółtaczka jest zwykle widoczna gołym okiem, jednak w celu ustalenia dokładnego poziomu bilirubiny wymagane jest biochemiczne badanie krwi. Aby zidentyfikować przyczynę, konieczna może być analiza kału i moczu. Z diagnostyki instrumentalnej najskuteczniej USG jamy brzusznej.

Niedokrwistość hemolityczną lub niedokrwistość można zdiagnozować, jeśli analiza dotyczy niskiej hemoglobiny, wartości prawidłowej wartości bezpośredniej i wzrostu wskaźnika pośredniego. Ponadto badanie krwi wykazuje wzrost liczby retikulocytów.

Sposoby na zmniejszenie stężenia bilirubiny

Poprzez dokładną diagnozę lekarz przepisuje leczenie. Może to obejmować:

  • Przyjmowanie leków w celu wyeliminowania niedokrwistości, zapalenia wątroby.
  • Stosowanie leków żółciowych, przyspieszanie produkcji i wydalanie żółci.
  • Odbiór hepaprotektorów w celu normalizacji czynności wątroby.
  • Dieta.
  • Czyszczenie jelit i pęcherzyka żółciowego.
  • Metody terapii domowej.

Leczenie farmakologiczne

Zwykle, aby zmniejszyć stawkę, należy przepisać:

  • Toksyny usuwające adsorbenty: Enterosgel, Atoxyl, węgiel aktywny.
  • Leki z efektem żółciowym: Allohol, Hofitol.
  • Antybiotyki są potrzebne, gdy patogeny są zaangażowane w proces. Zastosuj Diazepam i inne.
  • Enzym: Festal, Mezim, Creon.
  • Hepatoprotectors, na przykład, Pankreatyna.
  • Preparaty do wątroby (Kars).

Kiedy bilirubina pośrednia jest podwyższona, wybór leków jest przeprowadzany z uwzględnieniem przyczyny problemu:

  1. Kiedy upośledzona jest funkcja odpływu żółci, potrzebna jest żółć żółciowa.
  2. Gdy zapalenie i osłabienie układu odpornościowego wymaga środków antywirusowych, immunomodulujących, enzymów, antybiotyków, hepatoprotektorów.
  3. W zespole Gilberta przepisywane są: fenobarbital, ziksorina, enzymy, czynniki wątrobowe, na przykład Essentiale, Karsil.
  4. W ciężkim odurzeniu weź Absorbent, Enterosgel. Pacjent musi organizować przyjmowanie witamin i płynów.

Korzyści z prawidłowego odżywiania przy podwyższonych stawkach

Aby zorganizować właściwe wyjście z substancji i osłabić działanie negatywnych czynników na drogi żółciowe, pęcherz i wątrobę, gdy pacjent ma wysoki odsetek, należy dobrze zjeść. Aby to zrobić, pacjent musi zrezygnować ze smażonych, wędzonych, tłustych potraw, wygodnych potraw, alkoholu, żywności bogatej w białko.

Odżywianie pacjenta powinno być wysokokaloryczne i zrównoważone, ilość płynu powinna zostać zwiększona, aby poprawić uwalnianie produktów degradacji.

Pacjentowi zaleca się nie:

  • Alkohol
  • Tłuste mięso.
  • Proso.
  • Grzyby.
  • Czarny chleb.
  • Wszystkie owoce cytrusowe.
  • Rzodkiewki
  • Produkty kwaśne.

W dziennym menu powinno pojawić się:

  • Kashi: gryka, ryż, płatki owsiane.
  • Jajka
  • Warzywa.
  • Produkty mleczne.
  • Owoce, ale tylko słodkie.

Fototerapia

W chorobie hemolitycznej wskazana jest terapia światłem. Jest wystarczająco dobry, aby pomóc pozbyć się choroby noworodkom. Napromienienie niebieskim światłem pomaga wiązać wolny i pośredni pigment, przekształcając go w bezpośrednią postać bilirubiny. Jednak metoda ta nie wpływa na proces usuwania tego ostatniego z ciała.

Leczenie domowe

Ziołowe herbaty są pomocne. Warzone są z matki, rumianku, hypericum, liści brzozy. Są one używane jako pomoc w usuwaniu pigmentu, pomagają zmniejszyć stan zapalny narządów wewnętrznych. W tym samym celu pacjenci powinni spożywać sok z buraków.

Zazwyczaj narzędzia te nie zakłócają leczenia, ale muszą być uzgodnione z lekarzem.

Czego należy się obawiać podczas podnoszenia bilirubiny?

Jeśli choroba jest związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem śledziony, to jest to obarczone nie tylko pojawieniem się bólu, nasilenia, ale także wzrostem narządu. Charakterystyczna niedokrwistość hemolityczna może prowadzić do tego, że narządy wewnętrzne stają się niestabilne w wyniku - ich całkowitego niepowodzenia.

Istnieje inne niebezpieczeństwo - pojawienie się zapalenia wątroby lub marskości wątroby, niewydolność nerek. W niektórych przypadkach, jeśli leczenie nie nastąpi szybko, może rozwinąć się nowotwór narządów wewnętrznych.

Przy wysokim poziomie bilirubiny mózg i całe ciało doświadczają ciężkiego zatrucia, co powoduje naruszenie ich funkcjonalności z charakterystycznymi objawami.

Przyczyny niskich wartości

Zjawisko to jest dość rzadkie. Zwykle zmniejszenie stężenia bilirubiny występuje wtedy, gdy poziom czerwonych krwinek jest niewystarczający.

Takie wskaźniki można zaobserwować, jeśli są obecne w ciele:

  • Niewydolność nerek.
  • Gruźlica.
  • Białaczka
  • Ciężkie wyczerpanie.

Jeśli bilirubina zostanie obniżona, zaleca się powtórzyć analizę w innej klinice przed rozpoczęciem leczenia. Pożądane jest wytwarzanie materiału na pusty żołądek, z wyłączeniem wszelkiego rodzaju fizycznego i emocjonalnego przeciążenia.

Aby znormalizować wskaźnik, musisz wyleczyć chorobę.

Wielu nie rozumie, co to znaczy, gdy poziom bilirubiny jest podwyższony i niebezpieczny. Jest to pigment zawierający trujący związek, a jego ilość przekraczająca normę jest obarczona silnym odurzaniem organizmu i uszkodzeniem narządów wewnętrznych.

Leczenie patologii obejmuje stosowanie cholagoga, enzymów, hepatoprotektorów, leków poprawiających funkcjonowanie wątroby i eliminujących zatrucia, immunomodulatory. Podwyższona bilirubina jest powszechna, szczególnie u noworodków, a niska stawka jest wyjątkowo rzadka w każdym wieku.

Zwiększona bilirubina całkowita, bezpośrednia lub pośrednia - przyczyny u dzieci i dorosłych, objawy i metody leczenia

Wraz z rozkładem białek zawierających hem w erytrocytach tworzy się bilirubina - specjalny naturalny pigment o barwie żółtozielonej. Jest to fizjologiczny proces związany z niszczeniem czerwonych krwinek, które służyły ich czasowi. Bilirubina występuje we krwi i żółci, a jej poziom jest ważnym wskaźnikiem analizy biochemicznej. Proces wymiany rozpatrywanego enzymu zachodzi stale w ciele. Przydatność wątroby zależy od poziomu tego pigmentu. Zwiększona bilirubina może wskazywać na dysfunkcję czerwonych krwinek lub wypływ żółci.

Co to jest bilirubina

Jest to produkt rozkładu hemoglobiny, cytochromu i mioglobiny - białek zawierających hem. Tworzenie się tego pigmentu żółciowego występuje w wątrobie. Cały proces metabolizmu obejmuje kilka etapów:

  1. Wraz ze strumieniem krwi pigment przenosi się do wątroby za pomocą nośnika, białka albuminy, który wiąże ten toksyczny związek.
  2. Na powierzchni hepatocytów oddziela się bilirubinę. Tutaj wchodzi do komórek wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym. Toksyczność enzymu znika i może już być rozpuszczony w wodzie i wydalony z żółcią z organizmu.
  3. Następnie pigment wchodzi do jelita, przekształca się w urobilinogen, a następnie wydalany jest naturalnie wraz z kałem.
  4. Mała część enzymu jest wchłaniana i przenika do krwioobiegu. Te pozostałości są filtrowane przez wątrobę i wydalane z moczem.

Jeśli niektóre etapy zawiodą, krew zacznie gromadzić ten pigment. Ma toksyczne właściwości, dlatego cierpią narządy wewnętrzne. Biorąc pod uwagę specyfikę procesu metabolizmu, bilirubina dzieli się na:

  1. Pośredni (bez ograniczeń, bezpłatny). Jest to produkt rozkładu substancji zawierających hem. Jest toksyczny, łatwo przechodzi przez błonę komórkową. Odpowiedzialny za dostarczanie bilirubiny w wątrobie, gdzie jest neutralizowany.
  2. Bezpośredni (podłączony). Jest to nietoksyczna bilirubina, która powstaje w wątrobie, a następnie wydalana z kałem. Ten typ enzymu bierze udział w tworzeniu żółci.

Nie biorąc pod uwagę tych frakcji u ludzi, określa się poziom bilirubiny całkowitej, ponieważ wzrasta wraz ze wzrostem któregokolwiek ze składników. Ogólnie pigment ten jest głównym przeciwutleniaczem komórkowym - substancją wiążącą wolne rodniki. W ten sposób bilirubina spowalnia proces utleniania. Ponadto pomaga odzyskać uszkodzone krwinki czerwone.

Stawka całkowitej bilirubiny

Ilość bilirubiny we krwi mierzy się w μmol / l. Aby określić nieprawidłowości, lekarze określili granice prawidłowych wartości tego enzymu. Wskaźniki różnią się w zależności od rodzaju pigmentu (pośredniego, bezpośredniego, ogólnego), wieku i płci danej osoby. U kobiet poziom ten jest nieco niższy w porównaniu do mężczyzn ze względu na mniejszą liczbę czerwonych krwinek we krwi. Ogólne wskaźniki bilirubiny w normie odzwierciedlają tabelę:

Bilirubina całkowita w surowicy, μmol / l

Dzieci starsze niż 1 miesiąc

Dzieci do 2 tygodnia życia

Tempo pośredniej i bezpośredniej bilirubiny we krwi

Ilość bezpośredniej frakcji powinna wynosić około 25% całkowitej bilirubiny, a pośrednio około 75%. Wartości norm w poszczególnych laboratoriach czasami różnią się. Wyjaśnia to fakt, że stosowane są odczynniki o innych właściwościach lub modyfikowane są metody analizy. Różnice mogą wynosić od dziesiątek do 1 μmol / l. Ogólnie przyjęte standardy odzwierciedlają tabelę:

Dzieci starsze niż 1 miesiąc

Dzieci do 2 tygodnia życia

Podwyższona bilirubina we krwi

Określenie stężenia bilirubiny jest konieczne, ponieważ po przekroczeniu normalnych wartości ten pigment żółci powoduje odurzenie organizmu. Prowadzi to do dysfunkcji ważnych narządów: mózgu, wątroby, serca, nerek. Pierwszy jest najbardziej wrażliwy na działanie pigmentu żółciowego. Stan, w którym poziom bilirubiny przekracza normalny poziom o 50 lub więcej μmol / l, nazywa się hiperbilirubinemią.

Powody

Biorąc pod uwagę, który wskaźnik pigmentu bilirubiny jest podwyższony, rozróżnia się żółtaczkę hemolityczną, mechaniczną, miąższową i mieszaną. Często zdiagnozować pierwsze trzy typy. Ponadto występuje pseudo zażółcenie, w którym skóra gromadzi karoteny, co jest związane z długotrwałym stosowaniem pomarańczy, marchwi lub dyń. Różnica między prawdziwą żółtaczką polega na tym, że nie tylko skóra, ale także błony śluzowe stają się żółte. Wzrost niektórych wskaźników pigmentu bilirubiny wskazuje na pewien typ żółtaczki:

  • ogólny - miąższowy (wątrobowy);
  • bezpośredni - mechaniczny (subhepatyczny);
  • pośredni - hemolityczny (nadwątrobowy).

Zwiększona bilirubina całkowita

Normy tego pigmentu żółciowego mają bardzo szerokie granice, ponieważ jego poziom może ulegać wahaniom pod wpływem różnych zewnętrznych i wewnętrznych czynników patologicznych i fizjologicznych. Hiperbilirubinemia często występuje w następujących przypadkach:

  • po intensywnym wysiłku fizycznym;
  • przejadanie się;
  • długi post.

Jeśli całkowita bilirubina jest podwyższona, oznacza to uszkodzenie wątroby, które jest przyczyną rozwoju żółtaczki wątroby. Skóra staje się nasycona pomarańczowo lub jasnożółto. Taka hiperbilirubinemia występuje w następujących chorobach lub stanach:

  • zapalenie wątroby;
  • hepatoza;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • leptospiroza;
  • Zespół rotorowy - żółtaczka rodzinna;
  • nowotwory w wątrobie;
  • mononukleoza;
  • zapalenie rzęs;
  • systematyczne spożywanie alkoholu.

Bezpośredni

Jeśli bezpośrednia frakcja wzrasta, przyczyną jest proces zapalny w pęcherzyku żółciowym lub zakłócenie procesu odpływu żółci, które zamiast jelit wchodzi do krwi. Ten stan nazywa się żółtaczką pozawątrobową (obstrukcyjną, mechaniczną). Kolor skóry i błon śluzowych staje się żółty z zielonym lub szarym odcieniem. Jeśli podwyższona bilirubina bezpośrednia jest podwyższona, wówczas u danej osoby można zdiagnozować następujące choroby lub stany:

  • choledocholithiasis - kamienie lub kamienie żółciowe;
  • helminthiasis;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • skurcze i anomalie dróg żółciowych;
  • Zespół Mirizziego, Dabin-Johnson;
  • atrezja dróg żółciowych;
  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • uraz pęcherzyka żółciowego;
  • zwężenia pozapalne lub pooperacyjne;
  • rak przewodu żółciowego;

Pośrednie

Wzrost frakcji pośredniej obserwuje się przy przyspieszonym rozpadzie erytrocytów w śledzionie, wątrobie lub szpiku kostnym - patologiczna hemoliza, która jest charakterystyczna dla noworodków. Innym powodem jest mioliza (zniszczenie tkanki mięśniowej) z powodu urazów lub zapalenia mięśni. Podobnie jak hemoliza, nie jest związana z wątrobą i występuje ponad nią, nawet w układzie krążenia, dlatego rozwijająca się żółtaczka nazywa się adhepatykiem.

Jeśli bilirubina pośrednia jest podwyższona, skóra staje się jasnożółta z niebieskawym odcieniem. Przyczynami tego typu hiperbilirubinemii są następujące patologie lub stany:

  • dziedziczna niedokrwistość (niedobór żelaza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi (ołów, rtęć, jasny muchomor);
  • transfuzja krwi, niekompatybilna z grupą lub czynnikiem Rh;
  • ciąża wywołująca konflikt Rhhesus;
  • hormonalne środki antykoncepcyjne, NLPZ, przeciw gruźlicy, leki przeciwbólowe, leki przeciwnowotworowe;
  • choroby autoimmunologiczne - reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty;
  • posocznica, dur brzuszny, malaria;
  • Zespół Gilberta, Crigler-Nayar.

Dlaczego jest podwyższony u kobiet

Przyczyny wzrostu stężenia bilirubiny we krwi nie zależą od płci. U kobiet może wystąpić żółtaczka z powodu chorób lub stanów wymienionych powyżej. Ciążę można dodać do listy przyczyn hiperbilirubinemii u kobiet. Przy przewożeniu dziecka współczynnik pigmentu żółciowego wynosi 5,0-21,2 μmol / l. Liczby te nie różnią się zbytnio od tych, które powinny mieć kobiety w ciąży - 3,5-17,2 μmol / l.

Drobne odchylenia są dopuszczalne, jeśli przed poczęciem matka oczekująca nie miała żadnych problemów zdrowotnych. W przeciwnym razie hiperbilirubinemia może wskazywać na możliwe choroby układu sercowo-naczyniowego. Wcześniej nie mogli się objawić, ale ciąża ich sprowokowała, ponieważ serce zaczęło pompować więcej krwi. Woreczek żółciowy i nerki kobiety doświadczają tego samego ciężkiego obowiązku podczas noszenia dziecka. Następujące patologie mogą być przyczyną hiperbilirubinemii podczas ciąży:

  • wczesna toksyna;
  • kamica żółciowa;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa u kobiet w ciąży;
  • eclampsia i stan przedrzucawkowy;
  • ostra wątroba tłuszczowa.

U mężczyzn

Hiperbilirubinemia u mężczyzn może rozwijać się z tych samych powodów, co u kobiet, z wyjątkiem czynników ryzyka związanych z ciążą. W przedstawicielach silniejszego seksu są inni prowokatorzy żółtaczki. Są one związane z następującymi czynnikami charakterystycznymi dla mężczyzn:

  • więcej palą;
  • więcej kobiet pije alkohol;
  • mniejsza dbałość o higienę osobistą;
  • tatuaże są często wypełnione;
  • naruszać dietę.

U mężczyzn, 2-3 razy częściej niż u kobiet, obserwuje się zespół Gilberta. W tej patologii hiperbilirubinemia osiąga 80-100 μmol / l, z dominującą frakcją pośrednią. Pozostałe przyczyny żółtaczki u mężczyzn nie różnią się od tych, które są typowe dla kobiet:

  • zatrucie narkotykami;
  • przewlekła choroba wątroby;
  • brak witamin B12;
  • marskość wątroby;
  • kamica żółciowa;
  • przewlekły alkoholizm;
  • wirusowe zapalenie wątroby.

Noworodki

Wskaźniki stężenia bilirubiny u dzieci nie pokrywają się z dawkami dla dorosłych. Natychmiast po urodzeniu ilość tego enzymu jest prawie taka sama jak u osób dojrzałych, ale w czwartym dniu życia jego poziom wzrasta dramatycznie. Można to zobaczyć na skórze niemowlęcia, które zmienia kolor na żółty. Nie trzeba obawiać się takiego stanu, ponieważ żółtaczka fizjologiczna powstaje u noworodków.

Hiperbilirubinemia u noworodków wynika z faktu, że pewna liczba czerwonych krwinek ulega zniszczeniu, aby zrobić miejsce dla nowej, już "dorosłej" hemoglobiny, a hemoglobina płodowa (płodowa) może zostać usunięta z organizmu. Jest to rodzaj reakcji adaptacji dziecka do nowych warunków życia. Tydzień później skóra dziecka osiąga normalny odcień, ponieważ poziom bilirubiny zmniejsza się do 90 μmol / l.

Następnie wskaźniki i dochodzą do norm specyficznych dla osoby dorosłej. Oprócz żółtaczki fizjologicznej hiperbilirubinemia u noworodków może wystąpić w następujących przypadkach:

  • u słabych noworodków;
  • u wcześniaków;
  • u dzieci urodzonych z patologią;
  • podczas konfliktu rezusów między matką a dzieckiem;
  • jeśli poprzednie dziecko miało chorobę hemolityczną wymagającą fototerapii;
  • z istotnymi siniakami lub krwiakiem mózgu;
  • przed utratą więcej niż 10% wagi od urodzenia, co wiąże się z brakiem mleka u matki
  • u dużych dzieci;
  • z zespołem Criglera-Nayara;
  • jeśli matka ma cukrzycę;
  • z infekcjami dróg moczowych.

Objawy

Znakomitą oznaką hiperbilirubinemii jest żółtawa barwa skóry, twardówki i błon śluzowych. Wynika to z faktu, że pigment żółci dostaje się do krwi i tkanek ciała, a to nadaje im taki kolor. Ponadto działa na zakończenia nerwowe, powodując silne swędzenie u osoby. Na tle tych znaków mogą wystąpić następujące objawy:

  • nudności;
  • gorycz w ustach i odbijanie;
  • zmniejszony apetyt;
  • dyskomfort, uczucie ciężkości w prawym podżebrzu;
  • przyciemnienie moczu w cieniu herbaty;
  • biały kolor kału;
  • ogólne osłabienie;
  • zawroty głowy;
  • zmęczenie;
  • drażliwość;
  • wzdęcia;
  • kołatanie serca;
  • ból głowy;
  • zaburzenie pamięci;
  • wzrost wielkości wątroby.

Niebezpieczeństwo wzrostu stężenia bilirubiny we krwi

Konsekwencje hiperbilirubinemii dotyczą pracy wątroby, pęcherzyka żółciowego, układu nerwowego i trawiennego. Z powodu naruszenia procesu trawienia u osoby rozwija się hipowitaminoza. Z powodu wadliwej pracy wątroby toksyny i żużle nie są wydalane z organizmu, co prowadzi do zatrucia. W pęcherzyku żółciowym powstają kamienie, po których rozwija się zapalenie pęcherzyka żółciowego. Hiperbilirubinemia jest niebezpieczna z powodu rozwoju następujących patologii:

  • encefalopatia, której towarzyszą zaburzenia pamięci, zdezorientowana świadomość, fizyczne osłabienie;
  • utrata przytomności i, w ciężkich przypadkach, śpiączka z powodu uszkodzenia tkanki mózgowej.

Hiperbilirubinemia dzieli się na kilka stopni nasilenia, w zależności od tego, jak duże stężenie bilirubiny przekracza normalne wartości:

  1. Nieistotne. Zwiększony pigment żółci do 50-70 μmol / l. Nie ma zagrożenia dla życia, ciężkiego zatrucia i uszkodzenia narządów wewnętrznych nie są przestrzegane. Osoba może żyć w takim stanie przez długi czas, ale należy wyjaśnić przyczynę hiperbilirubinemii.
  2. Wymawiane. Tutaj stężenie wzrasta do 150-170 μmol / l. Stan jest niebezpieczny, ale nie krytyczny. Przy długim przebiegu hiperbilirubinemii powoduje poważne zatrucie.
  3. Ciężki Poziom bilirubiny wzrasta do 300 μmol / l. Istnieje zagrożenie dla życia pacjenta spowodowane ciężkim zatruciem i zakłóceniem narządów wewnętrznych.
  4. Niezwykle ciężki. Wskaźniki przekraczają poziom 300 μmol / l. Są niezgodne z życiem. Jeśli przyczyna nie zostanie naprawiona w ciągu kilku dni, będzie to śmiertelne.

Jak leczyć

Hiperbilirubinemia nie jest odrębną patologią, dlatego należy leczyć chorobę, która stała się przyczyną tego schorzenia. Jedyny sposób na znormalizowanie poziomu pigmentu żółciowego i pozbycie się żółtaczki. Aby to zrobić, pacjent musi przejść serię testów: krwi (ogólne i biochemiczne), testy czynnościowe wątroby, dla wirusowego zapalenia wątroby. Dodatkowo możesz przepisać ultradźwięki wątroby.

Po ustaleniu przyczyny hiperbilirubinemii lekarz wybiera schemat leczenia w zależności od rozpoznanej choroby. Oprócz leczenia etiotropowego pacjentowi przepisuje się specjalną dietę. Leczenie farmakologiczne zależy od zidentyfikowanej przyczyny żółtaczki:

  • jeśli przepływ żółci jest osłabiony, stosuje się środki żółciopędne;
  • z wrodzonymi wadami czerwonych krwinek eliminuje tylko zewnętrzne objawy choroby;
  • w przypadku zakaźnego charakteru bilirubinemii zaleca się leczenie antybiotykami, lekami immunomodulującymi, przeciwzapalnymi i hepatoprotekcyjnymi;
  • podczas hemolizy erytrocytów wskazana jest terapia infuzyjna z podawaniem albuminy, glukozy i plazmaferezy;
  • żółtaczka fizjologiczna u noworodków leczona jest fototerapią, w której, ze względu na napromieniowanie skóry promieniami ultrafioletowymi, wolna toksyczna bilirubina jest wiązana i wydalana z organizmu.

Przygotowania

Leczenie hiperbilirubinemii ma na celu wyeliminowanie jej przyczyn. Pierwszy etap terapii odbywa się w szpitalu, aby lekarz mógł obserwować pacjenta. Ponadto przy żółtaczce parenchymalnej może wystąpić krwawienie, dlatego pacjent może potrzebować pomocy eksperta. W zależności od przyczyny hiperbilirubinemii zaleca się następujące grupy leków:

  • Sorbenty i przeciwutleniacze. Pokazano w leczeniu żółtaczki na tle zatrucia. Leki te pomagają wyeliminować toksyny z organizmu i poprawić metabolizm. W tej kategorii leków wykorzystano węgiel aktywny i Enterosgel.
  • Rozwiązania detoksykacyjne. Podanie dożylne z odurzeniem. Często stosowane w połączeniu z sorbentami, glukozą i przeciwutleniaczami w celu usunięcia nadmiaru pigmentu żółci.
  • Choleretic. Stosowany w przypadku naruszeń odpływu żółci (z żółtaczką w wątrobie). Efekt żółciowy ma leki Hovitol i Allohol.
  • Antybiotyki. Wymagany przez bakteryjny charakter żółtaczki, na przykład w przypadku sepsy. Lekarz może przepisać antybiotyk z grupy penicylin, makrolidów lub cefalosporyn.
  • Hepatoprotectors. Mają pozytywny wpływ na funkcjonowanie wątroby. Stosowany z bezobciekową cholestazą, gdy stagnacji żółci nie towarzyszy tworzenie kamieni żółciowych. Przykładem jest lek Ursofalk, który jest stosowany w chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego. W przypadku zapalenia wątroby zaleca się stosowanie Essentiale, Hofitol lub Kars.
  • Enzymy Potrzebny do złagodzenia stanu zapalnego i upłynnienia żółci. Leki te obejmują Festal, Panzinorm, Mezim.

Dieta

Biorąc leki na hiperbilirubinemię, wymagana jest specjalna dieta. Ma na celu złagodzenie stanu wątroby, pęcherzyka żółciowego i całego ciała. Musisz jeść często - do 6 razy dziennie w małych porcjach, które po zjedzeniu powodują lekkie uczucie głodu. Dieta powinna składać się głównie z produktów bogatych w pektyny i błonnik: popiół górski, porzeczki, owoce dzikiej róży, buraki, morele.

Codziennie powinno zawierać w menu jeden z rodzajów zbóż. Gdy hiperbilirubinemia jest użyteczna gryka, płatki owsiane i ryż. Następujące produkty mają również pozytywny wpływ w przypadku żółtaczki:

  • gotowane na parze i gotowane warzywa;
  • białko jaja kurzego;
  • herbaty ziołowe;
  • słodkie owoce;
  • niskotłuszczowe produkty mleczne;
  • chudy filet z mięsa;
  • Zupy z mleka roślinnego i deserowego;
  • niskotłuszczowa cielęcina, wołowina, królik;
  • chleb bez soli;
  • nisko-tłusta rzeka (karaś, sandacz, szczupak, karp) i ryba morska (witlinek, dorsz, navaga, mintaja);
  • woda bez gazu;
  • marmolada, kochanie

Nie wolno używać produktów zawierających konserwanty i barwniki. Tłuszcz, smażone i gulasze, konserwy, wędliny, kiełbasy, smalec, wątroba i mózgi również nie są dozwolone w diecie z żółtaczką. Lista zabronionych produktów obejmuje:

  • chrzan, ocet, musztarda, przyprawy;
  • czosnek, rzepa, rzodkiew, rzodkiew, zielona cebula;
  • śmietana, tłusta śmietana i twarożek;
  • kakao, kawa;
  • kwaśne owoce - śliwka, cytrusy;
  • strączkowe, proso, biała kapusta (zwiększenie fermentacji w żołądku).

Co oznacza podwyższona bilirubina we krwi?

Bilirubina jest wskaźnikiem, który charakteryzuje udział wątroby w metabolizmie pigmentu. Ten żółto-czerwony pigment powstaje w komórkach Kupffera w wątrobie i innych tkankach, które są bogate w elementy siateczkowo-śródbłonkowe. Jego źródłem są pośrednie produkty rozkładu hemoglobiny, monoglobiny i cytochromów. Rozkład starych komórek jest normalnym, zdrowym procesem, który zachodzi codziennie w ludzkim ciele. Podwyższona bilirubina we krwi jest sygnałem choroby jakiegoś organu w ciele, dowiemy się dokładnie, na czym polega problem.

Suma wartości bilirubiny bezpośredniej i pośredniej określa całkowity wskaźnik w organizmie człowieka. Wraz z niszczeniem czerwonych krwinek (krwinkami, dostarczaniem tlenu do tkanek) uwalniany jest produkt cięcia hemoglobiny - hem, który traci żelazo, zamienia się w pośredni lub wolny pigment. Ten związek jest trudny do rozpuszczenia w wodzie, ale wiąże się z tkankami, takimi jak mózg, błony śluzowe i twardówka. Pośrednia (wolna) bilirubina jest potencjalnie toksycznym i niebezpiecznym związkiem dla mózgu i ciała. Im większy jest odstęp referencyjny, tym bardziej niebezpieczny dla układu nerwowego.

W komórce wątroby wiąże się z kwasem glukuronowym, tworząc diglukuronid bilirubiny (bezpośredni (związany)), dobrze rozpuszczalny w wodzie, mniej toksyczny i łatwo zubożający żółć. Uważa się, że monoglukuronid bilirubiny powstaje również w wątrobie, która reaguje jak bilirubina bezpośrednia. Z wątroby w składzie żółci wydalany jest do jelita. 300-350 mg jest produkowanych i wydalanych dziennie.

W jelicie część bilirubiny zostaje zniszczona, a część zostaje przywrócona przez mikroflorę do urobilinogenu, którego większość jest wchłaniana w jelicie i wchodzi do wątroby z krwią, która jest częściowo utleniona, częściowo przekształcona w moczochrom, a w niewielkich ilościach wchodzi do krążenia ogólnego i jest wydalana przez nerki. Niewchłonięty urobilinogen przechodzi do sterkobilinogenu i jest wydalany z kałem.

Przyczyny zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi

Oznaczanie zawartości tego pigmentu we krwi jest ważne w diagnostyce chorób wątroby, dróg żółciowych i krwiotwórczych. Często ta analiza jest przypisywana jako część biochemicznego panelu badawczego laboratorium. Przeprowadzono kilka testów oceniających czynność wątroby, w tym oznaczanie bilirubiny, aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, transferazy gamma-glutaminianowej, fosfatazy alkalicznej, białka całkowitego, albuminy. Starsze dzieci i dorośli mają zwykle niską bezpośrednią zawartość krwi we krwi, jej normalne wartości wahają się od 0 do 5 μmol / l. Wartość całkowitej (bezpośredniej i bezpłatnej) w normie wynosi do 17 μmol / l, pośrednio - do 75% całości. U dzieci w wieku 5-7 dni normalna wartość całkowita wynosi do 100 μmol / L. Laboratoria referencyjne mogą różnić się nieznacznie w różnych laboratoriach.

Indeks bilirubiny odzwierciedla równowagę między jego produkcją i wydalaniem w organizmie. W procesach patologicznych obserwuje się znaczny wzrost stężenia we krwi - rozwija się hiperbilirubinemia. Dlaczego dochodzi do naruszenia metabolizmu bilirubiny? Konieczne będą dalsze badania krwi i USG.

Przede wszystkim podwyższony poziom bilirubiny we krwi obserwuje się w chorobach hemolitycznych, uszkodzeniach hepatocytów o charakterze zapalnym, toksycznym lub nowotworowym, niedrożności przewodów wewnątrz- lub zewnątrzwątrobowych (patologia dróg żółciowych), chorób pęcherzyka żółciowego. Wysoki poziom może powodować żółknięcie skóry lub oczu (żółtaczka). Obserwowane są następujące objawy: bóle głowy, zmęczenie, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze), wolne tętno (bradykardia), nudności, wymioty, świąd, ciemne zabarwienie moczu, ból brzucha i zmniejszony apetyt.

W zależności od natury choroby procesy metabolizmu bilirubiny są naruszane całkowicie lub w oddzielnych ogniwach. Następujące powody zwiększają jego poziom:

  • infekcje (zakażenie wirusem cytomegalii, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, infekcje pasożytnicze);
  • choroby genetyczne, w których obserwuje się funkcjonalną (konstytucyjną) hiperbilirubinemię (zespoły Gilberta i Rotora, Dabin-Johnsona, Criglera-Nayara);
  • choroby wątroby (mononukleoza, wirusowe, alkoholowe, autoimmunologiczne, przewlekłe zapalenie wątroby). W przypadku marskości wątroby stężenie bilirubiny we krwi nieznacznie wzrasta lub pozostaje prawidłowe;
  • tłuszczowa infiltracja wątroby w gruźlicy, sarkoidoza, amyloidoza, chłoniak;
  • choroby powodujące niedrożność dróg żółciowych (kamica żółciowa, przewlekłe i ostre zapalenie trzustki, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, kamica żółciowa, zwężenia dróg żółciowych, rak dróg żółciowych, rak trzustki i inne);
  • choroby hemolityczne (w tym choroby nowotworowe, choroby autoimmunologiczne lub zakaźne). Zwiększone niszczenie krwinek czerwonych (erytrocytów) obserwuje się w niedokrwistości sierpowatej lub reakcji alergicznej wynikającej z transfuzji krwi;
  • toksyczne reakcje na leki hepatotoksyczne, cholestatyczne, hemolizy, alkohol i leki chemiczne. Wiele antybiotyków (erytromycyna), niektóre rodzaje tabletek antykoncepcyjnych, aminazyna, diazepam, flurazepam, izoniazyd, indometacyna, fenytoina, sterydy anaboliczne powodują wzrost poziomu bilirubiny we krwi;
  • galaktozemia, naruszenie tolerancji na fruktozę, niedobór witaminy B12;
  • sepsa, wstrząs, hemochromatoza.

Pośrednia bilirubina

Pośredni wzrost - związany ze wzrostem katabolizmu hemoglobiny, na przykład z niedokrwistością hemolityczną lub zespołem Gilberta, który charakteryzuje się zmniejszeniem zdolności wątroby do wiązania bilirubiny. Wzrost bezpośredni jest związany z zaburzeniem funkcjonowania wątroby, niezadowalającym wydalaniem bilirubiny. Ilościowe określenie całkowitej bilirubiny i jej frakcji daje wyraźniejszy obraz charakteru i stopnia uszkodzenia tkanki wątroby. Wyniki badań laboratoryjnych są wykorzystywane do kontroli niektórych stanów, głównie żółtaczki. W żółtaczce hemolitycznej ogólna stawka jest zwiększona głównie z powodu wolnej bilirubiny, z miąższem pępkowym - jest zwiększona ze względu na obie formy (w większym stopniu - związane), z żółtaczką mechaniczną - z powodu gwałtownego wzrostu związanego bilirubiny.

W pierwszych dniach życia noworodka, analiza stężenia bilirubiny we krwi jest wykonywana kilka razy, aby sprawdzić, czy wątroba działa prawidłowo. Hiperbilirubinemia u noworodków może powodować uszkodzenie mózgu i inne poważne problemy, dlatego żółtaczka noworodków wymaga starannego leczenia.

Jak zmniejszyć jego zawartość?

Ponieważ stan ten jest tylko objawem choroby, zmniejszenie stężenia bilirubiny we krwi opiera się na leczeniu choroby podstawowej, w przeciwnym razie będzie ona nadal rosnąć.

Z podwyższoną bilirubiną, z reguły cierpi wątroba, dlatego dieta terapeutyczna pomoże usunąć nadmiar toksyn i przywrócić komórki wątroby. Z diety eliminowane są następujące produkty: napoje alkoholowe, cukier, wysokogatunkowa mąka, jaja, mleko, czerwone mięso, półprodukty, kiełbasy, smażone potrawy, słodkie napoje gazowane, kawa. Podstawą diety powinny być warzywa, produkty pełnoziarniste, tłuszcze roślinne. Aby nie zakłócać funkcjonowania przewodu żołądkowo-jelitowego, często konieczne jest, w małych porcjach, aby nie przejadać się, unikać postu.

Co oznacza wzrost stężenia bilirubiny pośredniej we krwi?

Ciało ludzkie jest złożonym laboratorium biochemicznym. Wszystko jest w dynamicznej równowadze, nieustannie się zmienia, zmienia. Pomimo niestabilności różnych wskaźników, wszystkie one są w dynamicznej normie. Oznacza to, że nie jest to pojedynczy wskaźnik substancji, ale pewne wartości odniesienia (normalne) (o przedziale). Wystarczy niewielka fluktuacja, aby ciało upadło. Jednym z najważniejszych wskaźników zdrowia jest pigment zwany bilirubiną. Pośrednia bilirubina (NB) może być zwiększona z patologicznych lub naturalnych przyczyn fizjologicznych (co jest znacznie mniej powszechne). Czym jest bilirubina pośrednia, dlaczego się podnosi. Muszę to rozgryźć.

Czym jest bilirubina pośrednia, w przeciwieństwie do bezpośredniej

Bilirubina jest specjalnym pigmentem. Jego produkcja odbywa się w tkankach śledziony i szpiku kostnego. Substancja ta jest częścią żółci i powstaje głównie w wyniku zniszczenia czerwonych krwinek. W praktyce laboratoryjnej istnieją dwa rodzaje pigmentów: bilirubina bezpośrednia i pośrednia (nie licząc ogólnego wskaźnika).

Istnieje kilka głównych różnic:

  • Pośrednia bilirubina jest wolną (niezwiązaną) substancją. Jest produktem pośrednim przetwarzania "przestarzałych" komórek czerwonych krwinek. Natomiast bezpośrednia postać substancji jest toksyczna i nie rozpuszcza się w wodzie. Z tego powodu organizmowi trudno jest usunąć tę szkodliwą substancję z krwioobiegu.
  • Natomiast bilirubina bezpośrednia (zwana również bilirubiną związaną) jest produktem końcowym. Po przetworzeniu substancja nabiera podobnej formy w wyniku reakcji koniugacji. Jest to bezpieczna bilirubina, która jest doskonale rozpuszczalna w wodzie i łatwo wydalana z organizmu z kałem (moczem, kałem).

Oba rodzaje bilirubiny są stale obecne w organizmie człowieka, ale jeśli wskaźniki mieszczą się w normalnym zakresie, dana osoba nie odczuwa żadnych problemów. Kłopoty zaczynają się od wzrostu stężenia substancji, zwłaszcza pośredniej.

Norma bilirubiny

Jak już wspomniano, obecność bilirubiny pośredniej nie wskazuje na obecność chorób. Nawet u zdrowych ludzi występuje bilirubina bezpośrednia i pośrednia. Jeżeli stężenie tych substancji mieści się w zakresie wartości referencyjnych wskazanych przez laboratorium, jest to wariant normy fizjologicznej.

Wzrost bilirubiny pośredniej może być związany z wiekiem. Im młodszy pacjent, tym wyższa jest stawka bilirubiny pośredniej. U noworodków stężenie substancji może wzrosnąć i osiągnąć znaczną liczbę z powodu dużej liczby zawałowych krwinek, czerwonych krwinek. Jest to również uważane za normalne.

Aby oznaczyć normę, musisz wiedzieć, jaka metoda jest używana do testowania krwi. Istnieje standaryzowana formuła obliczania stężenia bilirubiny pośredniej:

ON (ogólne uderzenie.) - PB (bezpośredni beat.) = NB (pośrednie uderzenie.)

Możesz mówić o następujących wskaźnikach:

  • dorosłe samce i samice: do 15,5-15,0 μmol na litr krwi;
  • noworodki do 2 dni: 56-199 μmol na litr;
  • noworodki w wieku od 2 do 6 dni: 26-207 mikromoli na litr;
  • dzieci starsze niż 6 dni: 6-22 mikromole na litr.

Są to wartości przybliżone. Odwiedzając specjalistę, upewnij się, że znasz wartości referencyjne. Dzięki temu specjalista będzie łatwiejszy w nawigacji.

Przyczyny wzrostu bilirubiny pośredniej

Istnieje wiele możliwych przyczyn wzrostu stężenia bilirubiny pośredniej. Niemal zawsze mówimy o konkretnej chorobie. Wśród powodów są:

  • Anemia Jest to brak hemoglobiny w organizmie. W wyniku niedoboru tej substancji dochodzi do niedotlenienia tkanek. W odpowiedzi na problem organizm reaguje zwiększonym zniszczeniem czerwonych krwinek, aby zapewnić dostawanie się nowej hemoglobiny do krwiobiegu. W rezultacie zwiększa się bilirubina pośrednia. Jego ilość jest czasami tak duża, że ​​wątroba nie ma czasu na przetworzenie całego układu dostarczanej substancji i pozostawia ciało niezmienione.
  • Wirusowe zapalenie wątroby o różnej etiologii (toksyczne, zakaźne, lecznicze). W wyniku procesu zapalnego pośrednie przetwarzanie bilirubiny występuje w wątrobie, ponieważ narząd jest przeciążony i nie jest w stanie poradzić sobie z jego obowiązkami.
  • Marskość wątroby. Jest to proces destrukcyjny, w wyniku którego następuje ogromna śmierć komórek wątroby z zastąpieniem hepatocytów blizną. W rezultacie zmniejsza się użyteczna objętość ciała, a wątroba nie może przetworzyć pigmentu.
  • Choroby genetyczne związane z niedoborem enzymatycznym (zespół Gilberta, itp.).
  • Zespół Lucy-Driscolla. Charakterystyka noworodków karmionych piersią.
  • Zespół Criglera-Nayara. Znaleziono również u noworodków.
  • Przyjmowanie leków, które powodują wzrost bilirubiny pośredniej. Należą do nich na przykład leki antykoncepcyjne.
  • Patologia pęcherzyka żółciowego: zapalenie pęcherzyka żółciowego, dyskineza pęcherzyka żółciowego. Choroby te prowadzą do naruszenia odpływu żółci z organizmu, aw konsekwencji do wzrostu opisywanej substancji.
  • Rak wątroby
  • Zawał mięśnia sercowego.
  • Awitaminoza (szczególnie jeśli brak witaminy B12).
  • Zakaźne zmiany ciała (malaria itp.).
  • Masywna utrata krwi.
  • Zmiany pasożytnicze (przywry wątrobowe itp.).

Powody, jak powiedziano, są liczne. Samo ich zrozumienie nie jest możliwe. Rozpoznanie przyczyny źródłowej może być rozwiązywane tylko przez lekarza.

Objawy towarzyszące ze zwiększoną bilirubiną pośrednią

Chociaż aby zaangażować się w autodiagnozę - ścieżka jest ślepym zaułkiem, konieczna jest znajomość objawów związanych z daną chorobą. Łatwiej jest więc nawigować do specjalisty, z którym należy się skontaktować.

  1. Anemia Niedokrwistość charakteryzuje się: osłabieniem, zawrotami głowy (zawrotami głowy), bladością skóry, bólem głowy.
  2. Zapaleniu wątroby towarzyszą: ból wątroby (ból, tępy ból), uczucie pęknięcia w prawym podżebrzu, gorycz w jamie ustnej (z powodu wrzucania żółci do krwioobiegu i przewodu pokarmowego), kwaskowaty smak, odbijanie.
  3. Marskość wątroby. Stałymi towarzyszami marskości wątroby, oprócz wspomnianych już objawów "wątroby", są: zażółcenie skóry, rozwój pajączkowych gwiazd naczyniowych na skórze, zmiana koloru odchodów (słaby beżowy lub biały stolec).
  4. Problemom pęcherzyka żółciowego towarzyszą nudności, wymioty, biegunka lub zaparcie, silny ból sztyletowy w prawym podżebrzu.
  5. Zespoły genetyczne i inne. Charakteryzują się one rozwojem ciężkiej żółtaczki.
  6. Zmiany pasożytnicze. Kiedy są obserwowane: nudności, wymioty, drastyczna utrata wagi.
  7. Awitaminozie rzadko towarzyszą zauważalne objawy. Możemy mówić o krwawiących dziąsłach (jak również o podwyższonej bilirubinie bezpośredniej), osłabieniu mięśni, problemach skórnych itp.

Najczęstszymi objawami zwiększonej bilirubiny pośredniej były i pozostają:

  • zmniejszony apetyt;
  • nudności;
  • zażółcenie skóry i twardówki;
  • odbijanie kwaśnym smakiem;
  • słabość, słabość;
  • bóle głowy i zawroty głowy;
  • wymioty;
  • ból po prawej stronie;
  • wzdęcia;
  • przebarwienia stolca;
  • świąd

W oparciu o charakterystyczne objawy pacjent może zasugerować konkretny problem i zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Diagnostyka

Czasami wystarczy spojrzeć na pacjenta, aby zasugerować, jak jest chory. W przypadku bilirubiny twardówka oczu zmienia kolor na żółty. Szczególnie ciężkim przypadkom towarzyszy zażółcenie skóry.

Możliwe jest ujawnienie wzrostu bilirubiny za pomocą analizy biochemicznej krwi. Jednak nie jest to informacyjne. Gdzie ważniejsze jest ustalenie głównej przyczyny problemu. W zależności od przyczyny zaleca się skonsultowanie się z następującymi specjalistami:

  • hematolog (dla niedokrwistości);
  • gastroenterolog (z patologiami wątroby i pęcherzyka żółciowego);
  • hepatologa (zamiast gastroenterologa z problemami z wątrobą).

Pierwszą rzeczą, którą pacjent musi zrobić, to udać się na wizytę u lekarza rodzinnego. Wykona podstawową diagnozę i przekaże wskazówki innym lekarzom. Często, aby ustalić dokładną diagnozę, wykorzystano studia instrumentalne:

  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. Pozwala zidentyfikować problemy z wątrobą i pęcherzykiem żółciowym.
  • Scyntygrafia wątroby. Daje możliwość oceny funkcjonalności ciała.

Aby wykryć niedokrwistość, wymagana jest pełna morfologia krwi, która pokaże spadek hemoglobiny i niedobór krwinek czerwonych.

Leczenie

Ma na celu wyeliminowanie podstawowej przyczyny wzrostu bilirubiny pośredniej. W leczeniu terapii odwołano się do powołania leków:

  • hepatoprotekci;
  • przeciwzapalne;
  • preparaty na bazie żelaza.

Aby złagodzić stan, przepisuje się leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe.

Zapobieganie

Niemal zawsze wystarczy przestrzegać kilku prostych zaleceń:

  • Należy jeść w pełni, frakcyjnie i nie przejadać. Niedokrwistość jest częstym towarzyszem niedożywienia, podczas gdy problemy z wątrobą są obserwowane na skutek niewłaściwej diety i przejadania się.
  • Ważne jest, aby zrezygnować z alkoholu lub zminimalizować jego spożycie.
  • Przy pierwszych objawach choroby wątroby, woreczka żółciowego, a nawet podejrzeń, należy udać się do lekarza w celu zbadania.

Zwiększenie stężenia bilirubiny pośredniej jest trudnym problemem. Jednak dzięki szybkiemu rozpoznaniu i leczeniu podstawowej choroby możliwe jest poradzenie sobie z nią. Ważne jest, aby robić to w połączeniu z lekarzem, a nie samoleczenia.